Esmé 29-05-2003

Een lied dat alleen ik kan horen

Een lied dat alleen ik kan horen

Rob Fitzgerald hoort een lied wat alleen hij kan horen, een liefdeslied. Hij is verliefd op Destry Camberwick, een nieuw meisje bij hem op school. Hij heeft nog nooit echt met haar gepraat, maar hij weet dat zij de ware is. Waarom hij haar niet even aanspreekt? Dat ligt ver buiten zijn comfortzone, want hij is verlegen en heeft veel paniekaanvallen die best wel erg zijn, zo erg dat hij bijna moet overgeven. Toch gaat hij ooit proberen haar aandacht te krijgen, met hulp van zijn leuke opa en zijn stoere vriend Andrew Harris. Maar het verhaal wordt nog spannender en boeiender als hij speciale en diepzinnige berichtjes ontvangt van een onbekend persoon. Deze berichtjes laten Rob’s leven veel sneller gaan en ze veranderen Rob’s leven.

Liefde. Dat lijkt misschien het thema van het verhaal, geschreven door Barry Jonsberg, maar hoe verder je komt in het boek, hoe meer je begint te begrijpen dat het boek over jezelf vinden gaat. In dit geval gaat het over Rob Fitzgerald, en hoe zichzelf steeds sterker en zelfverzekerder maakt gedurende het boek. De liefde is maar een bijzaak, daar gaat het helemaal niet over. En dat is erg verrassend, en het is niet het enige verrassende aspect aan het boek. Wat namelijk ook verrassend is, is dat je er aan het einde achter komt dat Rob dingen heeft achtergehouden voor de lezer. Rob Fitzgerald is de schrijver van zijn eigen boek, maar hij heeft niet alles in zijn boek geschreven. Dat gaf mij nogal wat stof tot nadenken. Wat was nou “echt” en wat niet? Moet je Rob Fitzgerald vertrouwen? Maar ik kwam tot de conclusie dat het hele verhaal fictie is, dus dat maakte niet erg uit. Maar toch was het wel speciaal, en zoiets heb ik nog nooit eerder meegemaakt. Als lezer verwacht je toch dat je de “waarheid” wordt verteld.

Al die dingen samen maken het boek zeer geslaagd en origineel. Het verhaal heeft een open einde, en niet zo een waarbij er een nieuw deel verwacht wordt, maar meer een einde dat laat zien dat Rob’s leven nog lang niet afgelopen is, en dat er nog heel veel gaat gebeuren. Net zoals in het echte leven. Ik heb genoten van het begin tot het einde, want er zitten leuke en mooie aspecten in het boek. Rob “vertelt” met humor, maar het blijft ook nog serieus. Niet te serieus natuurlijk, want het is een licht boek. Je leest het snel uit en toch onthoud je het verhaal. Dat zijn twee handige dingen. Prima boek.

(Silvester vindt het leuk als je deelt.)
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *