Irene - 12 jaar

Zwaartekracht

Geplaatst

Maren woont met haar vader in Oslo, waar ze zich alleen en onzichtbaar voelt. Tot ze zich aanmeldt voor filosofieles. Docent Ole zegt wat zij denkt: ze zijn van hetzelfde spul gemaakt, maar waarom ziet hij haar dan niet staan, zelfs als ze vlak voor hem staat? Ze moet hem laten zien wie ze is. Dat kan niet anders.

Dit is niet echt mijn ding. Ten eerste vind ik Maren echt een raar meisje. In het begin valt het mee, maar als ze wiet gaat roken (of zelfs al wat eerder) wordt ze echt heel gek. Ze verbeeldt zich allemaal dingen, waardoor ik het boek nog maar half begreep; ik wist niet meer of het echt was of niet.
Ten tweede, Maren is een echte filosoof (dat ben ik ook een beetje) maar soms vroeg ze zichzelf hele rare dingen af (ik dacht soms echt van:’Duh.’)
Kortom: ik heb betere boeken gelezen.

(Silvester vindt het leuk als je deelt.)
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *